Zaterdag 12 mei naar Heeswijk Dinther. Atelier van Lieshout toont er een aantal werken in de openbare ruimte op Dertien Hectare bij het dorp Heeswijk. Mooi weer, even heerlijk uitwaaien na een klus in Utrecht.

Het verhaal achter de tentoonstelling: "De Nieuwe Boer, voorstel voor een nieuwe tribale wereldorde", ontgaat ons. Maar Ton en ik genieten van de route door het jonge groen, met weer geweldig werk van Joep van Lieshout.

We lopen een stukje met hem en nog wat journalisten op. Joep, een heel vriendelijk persoon, iemand die weinig praat, liever de beelden laat spreken. Wij zien hem genieten van de  mensen om hem heen en het openingsfeestje is weer zoals we van hem kennen: fikkie stoken, wijntje, Bavariaatje, sapje en schaaltjes doppinda's. We groeten wat kennissen en mensen waar Ton mee heeft gewerkt, zo ook Nenad. Destijds gevlucht uit voormalig Joegoslavie, bij AVL terecht gekomen. Toonde nu trots zijn Nederlandse paspoort!

Kijk op foto's voor een impressie.

Zaterdag 28 april waren Ton en ik bij de Bloesembijeenkomst in het Veerhuis te Varik, het voormalige atelier en woonhuis van Pieter Kooistra.

Pieter is in 1999 overleden en was mijn goede vriend en sparringpartner aangaande de economische wereldorde. "Voor", een boek dat hij schreef in de jaren tachtig/negentig van de vorige eeuw over zijn inzichten, behandelt het basisinkomenprincipe. Geinspireerd door dit gedachtegoed ontstond bij mij dit jaar het Democratisch Economisch Alternatief. Ook een idee gebaseerd op een inkomensaanvulling, maar gericht op de problemen met de schuldencrisis in de Europese Unie van dit moment.

Deze dag in Varik brengt een groep van 25 mensen uit het hele land bij elkaar om alternatieve economische vormen te bespreken.

In het kort komt het neer op ieders persoonlijke fascinaties en behoeften. Een voormalig bankmedewerker heeft al zijn bezittingen weggegeven en woont weer bij zijn ouders, propageert een "weggeefeconomie". Een ander wil wijkgerichte ruilacties tussen de rijkere bewoners en de armere.

Anderen willen dolgraag bij elkaar logeren op basis van no pay no cure.

En de gastheren Henry en Peter van het Veerhuis tonen een grote belangstelling voor een nieuw kasteel Varick, een woon/werkgebouw dat moet verrijzen achter het Veerhuis op de plek waar een nieuwbouwwijk gepland is.

Allemaal prachtige doelen, maar voor mij nogal teleurstellend, ik vond deze dag geen sparringpartners voor een andere inrichting van de economie. Wat wel opviel was dat een ieder meer warmte en nabijheid verlangt en de concurrentiegedachte achter de kapitalistische maatschappij verantwoordelijk acht voor een gemis aan verbondenheid.

Vind ik nu een overeenkomst met Atelier van Lieshouts nieuwe Tribal wereldorde idee Agricola Novus, ook een kleine gemeenschapsgedachte, een behoefte aan "stam" oftewel "familie" vorming. Maar dan een eigen gekozen familie?

www.ateliervanlieshout.com

Atelier van Lieshout van zaterdag 12 mei t/m zondag 17 juni in Heeswijk-Dinther aan de Meerstraat 22: op 13 hectare landgoed toont AVL het eerste onderdeel van een groter geheel, een serie werken waarin terugkerende thema's als de organisatie van arbeid, machtsstructuren en revolutie worden gekoppeld aan autarkie: een voorstel voor een nieuwe tribale wereldorde. Dit grootschalige Gesamtkunstwerk legt de nadruk op de drie belangrijkste pijlers van een tribale samenleving: landbouw, industrie en rituelen.

De Nieuwe Boer: het einddoel binnen dit nieuwe project is een enorme levensgrote boerderij die bestaat uit kleinere nederzettingen die onderling zijn verbonden.

Gisteren, maandag 16 april, twee televisieprogramma's van de VPRO: Slag om Nederland en Tegenlicht. Beide behandelen de rol van instanties in het beheer en de inrichting van een land. De eerste serie schokt soms behoorlijk, veel (belastinggeld) wordt verspild door incompetente bestuurders, weinig macht en controle voor het publiek daarop te sturen en in te grijpen.

Tegenlicht belichtte nieuwe plannen en ideeen voor steden van de toekomst. Ook schokkend te zien hoe Ikea ons in een totale Ikea omgeving wil laten wonen. En Siemens een Startrekachtige technische woonomgeving voor zich ziet. Grappig hoe kapitalistische bedrijven de mens in een door hen gedicteerde maatschappij willen duwen. Enkelen en met name de fysicus Geoffrey West, wetenschapper met de olijke blik van "de Mens, je krijgt hem er niet onder" bood zicht op het verheugende inzicht dat de creatieve mens zich niets van die planningmakerij aantrekt en het leven leeft zoals het bedoelt is: AVONTUURLIJK!

Moet er dan niet gestuurd worden, vraagt de bestuurder?

In hetzelfde programma kwam er een plek in Spanje voorbij waar de mensen het recht in eigen hand hebben genomen en een Che - gecommuniseerde cooperatiemaatschappij waren gestart onder leiding van een sympathieke burgemeester: succesvol! (Maar alleen omdat de mensen dit initiatief allen steunen en meedoen, van onderop dus en niet van bovenaf opgelegd!) Kom ik op de tweede noodzaak voor een aangenaam leven, naast avontuur hebben wij ook VRIJHEID nodig!

Het is gelukt, men is er uit. Het duurde even, de beslissing om Monobanda het historische Romeinse schip in de kelders van het Centraal Museum in Utrecht te laten belichten. Directeur Edwin Jacobs was zeer enthousiast over het ingediende plan, maar de conservator had nachtmerries. Hij is zuinig op zijn schuit, wil hem het liefst in een doosje doen, (daar ligt ie ook in, een glazen doos, als Sneeuwwitje zo stil) Maar Edwin wil mensen naar zijn museum lokken en de boot onder de aandacht brengen.

En daar is Monobanda goed in, dus plan aangepast. Ton is opgeroepen een beamerinstallatie te ontwerpen naast de boot en niet erboven, zoals eerst.

Omdat in de keldermuren niet geboord mag worden was er een klemsysteem bedacht, waar de conservator zijn nachtmerries aan ontleende;)

Spannend hoe het gaat worden!

Na ons bezoek aan De Pont in Tilburg (zie bericht hieronder) hebben we nog  tijd over voor het nabijgelegen Textielmuseum. Christien Meindertsma (van de grof gebreide poefen) exposeert er tot en met 3 juni haar werk.

Zij onderzoekt de herkomst van produkten: wat kun je van de wol van een enkel schaap maken, welke produkten kunnen van een varken gemaakt worden, wat levert een kavel vlas precies op. Omdat de consument totaal vervreemd is van de oorsprong van de dagelijkse dingen, betrekt ze lokale en ambachtelijke bedrijven in haar werk en onderzoek.

www.textielmuseum.nl

Zondag 11 maart zijn Ton en ik op Brennels, het landgoed van voormalig Kringlooppionier en Marktplaatseigenaar Bob Crebas en zijn familie.

Een mooi aangelegd park (zie foto), nog jong, bij Kraggenburg in de Noordoostpolder en het toont als een duinlandschap met grassen, waterpartijen, strandjes. Speelplaatsen voor kinderen, houten "strandtentenhoreca", en een kleine golfcourse maken het een dagjesuitplek van kwaliteit.

Wij komen voor het initiatief dat ook ter plekke is gestart enkele jaren geleden: brandnetelverbouw ten behoeve van milieuvriendelijke textielproduktie. De van dit materiaal gemaakte kleding wordt er inmiddels in een bijbehorende winkel aangeboden, tezamen met meerdere labels van biologisch verbouwde oorsprong. Goed nieuws voor mij, dit najaar worden er ook brandnetelstoffen verkocht. Daar ga ik natuurlijk mijn creativiteit op los laten, een mooie vervanging voor het niet in Nederland geproduceerde henneptextiel, de basisstoffen waar ik eerder mee gewerkt heb!

www.brennels.nl

Donderdag 8 maart ben ik met Jelle, zoon van Ton in De Pont in Tilburg. De Chinese kunstenaar, vormgever en architect Ai Wei Wei exposeert er enkele werken, waarvan de porseleinen zonnepittenvloer het meest opvalt (zie foto). Ook is zijn volledige videowerk te zien. Ai Wei Wei strijdt in zijn land voor meer politieke en maatschappelijke vrijheid. Dat is hem duur komen te staan. De Chinese overheid heeft hem verleden jaar opgepakt, gevangen gehouden, hardhandig verhoord en bedreigd. Momenteel is hij vrij, maar beperkt, hij wordt continue in de gaten gehouden en gecontroleerd door rechercheurs.

De machtige overheid van China, bang voor een kunstenaar? Iemand met geen ander wapen in de hand dan een kwast?

Kunst is voor Wei Wei een manier van leven, een gebaar dat iedere vorm kan aannemen, die de kunstenaar wenst. Warhol en Marcel Duchamp zijn voorbeelden. Leven in en door middel van de kunst.

www.aiweiwei.com

"""denken "'Kunst is oogstrelend, maakt gelukkig, irriteert, wringt en zet aan het  denken "'

Joop van Caldenborgh

CEO Caldec en kunstverzamelaar

 “Was wetenschap van jongs af aan uw passie?"

"Absoluut. School was leuk, maar na schooltijd begon het pas. Ik was ondernemend. Knutselde een poppentheater, construeerde een modeltreinbaan, illustreerde mijn eigen dierenencyclopedie.

Er zijn zoveel manieren om je over het leven te verwonderen.

Dat is voor mij de basis van wetenschap".

Robbert Dijkgraaf,

Wis- en natuurkundige, hoogleraar mathematische fysica aan de U.v.A. en president van de Kon. Ned. Ac. van Wetenschappen. Nieuwe directeur van het Institute for Advanced Study aan Princeton University in de V.S.

Geld ja, wat is het nu nog eigenlijk. Vroeger ruilmiddel, nu handel geworden, politieke, bancaire, economische en wind-handel.

Tuurlijk zijn er kunstenaars die zich ermee bezighouden en ik volg ze.

Al in de jaren 80 samen met Pieter Kooistra (zie nieuwsbericht 8 sept. 2011), ook een leven in de kunst, we vroegen ons af, is het een ijzeren wet dat de wereld economisch draait zoals ie draait of is er een eerlijker wereld mogelijk.

Antwoorden nooit gezocht in de politiek. Ook niet in religie, die richting maakt wel duidelijk wie de mens is, maar ruziet nog steeds over de manier hoe dat in banen te leiden......

Zijdelinks wel in de wetenschap, vooral de psychologie (Was will "das" Mensch) en spiritualiteit, een innerlijk weten dat individueel is en voor elk mens anders.

Kunst en wetenschap, het antwoord ligt voor mij in die combinatie. Niet in de betekenis van een oplossing voor alles, maar wel een enorme stimulans om de mensheid vooruit te helpen!

De geengageerde kunstenaar kaart aan, merkt op, vraagt aandacht voor vooral andere gedachtengangen:

www.detteglashouwer.com (actrice en theatermaakster)

en Dadara, kunstenaar Blog.artasmoney.com/author/dadara.

Zondag 13 november. Interessante bijeenkomst met architectonisch Alphen, onderwerp Brasilia, de ontworpen hoofdstad van Brazilie door Oscar Niemeyer, die nu 104 jaar oud is.

En als hij nog geleefd had was hij ook 104 jaar geweest: de stadsarchitect van Rotterdams ikonen de Euromast en Groot Handelsgebouw Huig Maaskant. Ingeleid door filmmaker en architect Jord den Hollander, een aimabele spreker, die ons geboeid hield met zijn verhaal over Maaskant en er een prachtige docu over maakte.

Voor vijftigers als Ton en ik zijn de gebouwen en inrichting van Maaskant jeugdsentiment, naoorlogse uit Amerika overgewaaide nostalgie en optimisme.

Daar kunnen we in deze crisistijden behoorlijk naar verlangen, naar dat optimisme. Niemeyer had dit ook. Zijn communistisch gedachtengoed geloofde nog in een ideale wereld. Hij bouwde ernaar, het liep anders, de politieke stemming sloeg om in Brazilie en militairen maakten de dienst uit. Stenen maken geen ideale wereld, maar omgeving heeft zeker invloed op het welbevinden van mensen!

Gelukkig zien we optimisme en plezier in de toekomst momenteel in onze omgeving ontstaan: Joep van Lieshout gaat met zijn Stichting AVL Mundo de Vierhavenkades in Rotterdam verlevendigen, Piet Hein Eek maakt met zijn initiatieven van de oude Philips fabrieken in Eindhoven een cultureel bolwerk, en zowaar Alphen heeft plannen de Rijnhavenkades te gaan ontwikkelen en ik ben mede uitgenodigd plannen te bedenken.... :)

Havens zijn een terugkerend fenomeen in mijn leven: Rotterdam, Belfast, Antwerpen, tegen wil en dank keren ze steeds terug en ik voel me er altijd senang, de wereld komt er naar binnen varen.

Wharfworks is dus niet zomaar een toevallig gekozen naam.

Zondag 20 november in het Concertgebouw Amsterdam: het New Romanian Chamber Orchestra + Choir olv Raymond Janssen speelt de filmmuziek uit Lord of the Rings. Veel jongeren in de zaal, idem onze kids. Zo werkt dat dus. Al eerder woonden ze een concert bij van Wibi Soerjadi met tunes uit de gamewereld gezet op pianomuziek.

Deze week bleek uit onderzoek dat niet gratis kaartjes, maar aansprekende verhalen kinderen en jongeren naar musea trekt, aandacht en interesse voor hun leefwereld. Beeldverhalen dus, wie is er niet gek op verhalen.....!

Woensdag 23 november laatste keer.

 www.concertgebouw.nl

Zondag 23 oktober jl, Antwerpen, een prachtig zonnige herfstdag, we bezoeken het Modemuseum, Ton, Tons zoon Jelle en ik.

Jelle is mee, want heeft artistieke aspiraties en talent, maar waar vind je je weg in die overdaad aan expressieve uitingen. Hij wordt vandaag niet teleurgesteld en wij ook niet. Ik ken het werk van Walter al sinds hij startte in de jaren 80 van de vorige eeuw als lid van de Antwerpse zes, een aantal modestudenten die iets nieuws neerzetten en Antwerpen als modestad afficheerden. Dries van Noten, de twee Dirken: Bikkembergs en van Saene, Ann Demeulemeester en Marina Yee.

Onze twee kids waren nog klein en we bezochten de eerste expo in een oud en donker pakhuis, ruimten vol met zuilen en mode-items. Het heeft invloed achtergelaten in hun leven, hun wereld is er een van fantasy, film, muziek. Zie de foto's, ook Walters jeugd heeft onmiskenbaar indruk op hem gemaakt! Ook hij heeft die leefwereld nooit verlaten.

"Kunst is wat het leven interessanter maakt dan kunst"    (Robert Filliou)

Zaterdag 24 september bezochten wij in Amersfoort de eerste HartHoofddag van de Triodosbank, waar via beursstands innoverende duurzame bedrijven zich presenteerden. Een groot succes, goed bezocht en erg interessant, leuke mensen ontmoet en voor het eerst vegavlees gegeten dat die naam niet verdient, want...het is net vlees. De winnaar van de HartHoofdprijs is de Vegetarische Slager (www.devegetarischeslager.nl).

Die avond heb ik onze kinderen kunnen verrassen met een "kip"sateetje. Zij herkenden de vegetarische oorsprong niet, ook omdat het er als kipstukjes uitziet. Anders dan vele jaren terug toen ik als jonge moeder, bezorgd om dieren- en milieuleed, hen regelmatig probeersels van vegetarische oorsprong voorschotelde, zoals de hennepburger, ik wordt er nog om uitgelachen, (vooral omdat je duivenkiesjes moest bezitten om het weg te krijgen).

Die hennepburger, en dan kom ik uit bij afgelopen zondag 2 oktober, werd weer in herinnering geroepen toen wij Tassenmuseum Hendrikje bezochten. De aanloopstraat naar de Herengracht in Amsterdam, waar Hendrikje zit, is de Utrechtsestraat, een straat vol leuke horeca en winkeltjes. In een van die pandjes, met mooi rond artdecoraam, heeft mijn hennepkleding eens tentoongesteld gestaan. Midden jaren negentig hadden twee jonge ondernemers moed opgevat de negatieve lading die hennep heeft, weer om te buigen zoals het vroeger werd gewaardeerd, als zeer milieuvriendelijk en waardevol produkt van touw, zeilen, canvas, olien en cosmetica, en vegavoedsel zoals de hennepburgers!

Mijn hennepliefde strandde in het feit dat henneptextiel in die tijd in China werd geproduceerd, de kwaliteit was slecht en de prijzen te hoog! In Nederland wordt hennep verbouwd in Groningen en verwerkt door Hempflax aldaar, maar er wordt geen textiel geproduceerd.

www.hempflax.nl

Sarah Meuleman geeft in VPRO programma een beeld van Ed Templeton, bekend Amerikaans skater en kunstenaar. Mooi verhaal, een jongen die het niet cadeau kreeg, maar doordat zijn grootouders hem als kind regelmatig meenamen op museumbezoek, heeft hij geleerd hoe met een overview naar de wereld te kijken en buiten eigen denkkaders te treden. Iets dat alleen kunst kan bewerkstelligen en daarom zo belangrijk is!

Ik ben er trots op met mijn etalage van Beeldverhalen in een gewone woonwijk waar gezinnen wonen, de buurtkinderen regelmatig aan het raam gekleefd te horen kletsen over wat ze zien.

Ik ben er trots op dat wij met onze twee kids van jongs af aan regelmatig musea in binnen en buitenland bezochten, gewoon op kampeervakantie in Frankrijk even ergens binnenwippen, hoeft niet zo lang.

Ik ben trots op het Gemeentemuseum Den Haag dat afgelopen zondag de wijk Iepenburg gratis toegang gaf, er waren gezinnen binnen en een slimme ijscoman voor de deur!

Onze beleving van cultuur is aan het veranderen volgens Barrico, die een boek schreef over streetart en de vermenging van "hoge"en "lage" kunst.

Komt ook omdat onze manier van communiceren aan het veranderen is!

Naast het Gemeentemuseum Den Haag is het Gem Fotomuseum gevestigd.

Na de expositie over mode en kunst bezocht te hebben (zie verslag hieronder) hadden Ton en ik nog even tijd om Erwin Wurm te zien. Verleden maand kennis gemaakt met deze Oostenrijkse kunstenaar in het Middelheimbeeldenpark te Antwerpen, waar hij een solo-expo heeft. (Zie twee foto's bij foto's).

Hij maakt ook geensceneerde foto's van zijn werk. Een selectie hing in het Gem. 

Ja, is heel grappig, komt niet vaak voor dat je lachend langs museale muren loopt. Zijn thema is de hedendaagse consumptiemaatschappij, wat het met ons mensen doet, uiterlijk maar ook innerlijk. Hij laat ook de overtrokken angstige reacties zien die de media oproepen wat betreft terrorisme bijv.

En hij hangt een trui aan de muur, spot erop. Als je de andere dag een ander beeld wil, wel, hang een andere op, simpel toch....

Hij heeft kunst gemaakt van wat jonge mensen doen op sociale media, grappige foto's, filmpjes, rake commentaren en vooral veel leipe shit:) Iloveit

Ik doe een tour d' amour wat musea betreft. Hele tijd geleden dat ik hier was, maar wat is het toch een verschrikkelijk mooi gebouw! Alles zo gulden snede....

De expositie "Mode loves Kunst, een affaire" stond op mijn lijstje en Ton was geinteresseerd in de opbouw van de expo. Mode loves Kunst gaat over de invloed van kunst op de kledingontwerpen uit de 19e, 20ste en 21ste eeuw.

In de prachtige hal van het museum  met vide mocht ik midden jaren negentig van de vorige eeuw mijn hennepkleding showen, samen met een aantal ontwerpers van het Haags Modeplatform, die in die tijd met hennep werkten. Hennep is een linnenachtige stof en ik was erdoor gecharmeerd geraakt op zoek naar de milieuvriendelijke productie van textiel. Veel gebruikt en geproduceerd in China maar ook in ons Groene Hart voor de zeilen en touwen van zeilschepen. Het is heel sterk, de eerste spijkerbroek was van hennep gemaakt, en ook werd het als schilderslinnen gebruikt (Rembrandt). Om die laatste reden gebruikte ik de stof tweeledig: om kleding van te ontwerpen en om de stof te verven en beschilderen. De reacties op mijn werk waren zeer positief en een carriere in de hennep lonkte. Toch om meerdere redenen die hier te ver voeren om te vertellen, ben ik er niet mee doorgegaan.

Wel heb ik mijn kleding nog aangemeld bij de Amsterdam Fashionweek, maar werd afgewezen omdat het te "theatraal" was. O, oh, te vroeg gepiekt! Tegenwoordig is de catwalk een en al theater....

Maar niet getreurd, nu ik de laatste kostuums voor The Wall aan het afronden ben, blijken de vier hennepbroeken uit die tijd precies in het plaatje te passen! Er zijn bovendien meerdere hennepstukken (combinatie hennep/zijde) in de andere kostuums verwerkt.

By the way, deze expo (nog tot 8 januari 2012) is zeer de moeite waard voor mensen die meer willen weten over wat kunstenaars en modemensen bindt. Voor mij blijkt de mooi vormgegeven catalogus van de expo te verklaren wat ik al die tijd wel wist maar nooit kon omschrijven.

Het was de lijfspreuk van wijlen Pieter Kooistra, een boomlange Fries en kunstenaar. In de jaren 70 van de vorige eeuw ontwikkelde hij de Kunstuitleen en dat erfgoed bestaat nog steeds.

Ik ontmoette hem eind jaren tachtig op voorspraak van een vriend wiens afstudeerscriptie ik had getypt over de moeilijke leefomstandigheden in Soedan. Ik was erg getroffen door het leed van de mensen daar en vroeg mijn vriend die op het Min. van Buitenlandse zaken werkte of er niet iets voor Soedan gedaan kon worden. Inmiddels weet ik dat "iets doen voor arme mensen"een tamelijk ingewikkelde zaak blijkt. Maar mijn vriend wees mij op kunstenaar Pieter Kooistra. Hij had de moed opgevat zijn plan voor een rechtvaardiger wereld op papier te zetten en bij het Ministerie aan te bieden.

De daarop volgende jaren werd ik lid van zijn Stichting Uno Inkomen voor Alle Mensen en een lang traject van discussies, uitwisseling met politici, economen en zakenmensen volgde. Vele uren bracht ik door in het Oude Veerhuis in Varik aan de Waal, waar Pieter woonde en werkte. Behalve zware gesprekken werd er ook geschilderd, kilo's pruimen verorberd (de Betuwe ligt er vlak achter), in Pieters Fiat Uno over de Waalbandijk gescheurd, en koffie gedronken met buurman en Waalschilder Willem den Ouden.

Maar zoals dat gaat in groepsprocessen, er ontstonden fricties, en ik had moeite met Pieters aanpak van de plannen. Hij wilde teveel, ook de mensen opvoeden, aan zijn eisen voor de wereld konden we in onze kleine groep al niet voldoen.

De laatste contacten met de Stichting gingen over de tafel die op de foto is te zien. Pieter had nog een atelier in Amsterdam zuid en daar schilderde ik ook vaak. De tafel hebben Pieter en ik op een dag hikkend van de lach door de chique straten van Zuid gesleept met de bedoeling geld voor zijn Stichting te gaan verdienen met beschilderde oude meubels.

En toen deze zomer.

Ton en ik deden een route Thomashuizen en bezochten in aanbouw zijnde en door Ton in de bouw begeleide panden in het rivierengebied. Ik kan erg genieten van het herstel van vaak prachtige oude boerderijen, stadsvila's, kloosters waarvoor weer een mooie bestemming is gevonden.

Mensen met een verstandelijke beperking worden in de Thomashuizen liefdevol in kleine kring opgevangen. Als we voltooide huizen bezoeken zien we hoe goed de nieuwe bewoners het hebben. (Overigens een idee van voorheen beeldend kunstenaar en reclameman Hans van Putten, die een betere opvang zocht voor zijn gehandicapte zoon Thomas).

Ik wilde die dag nog eens gaan kijken naar het oude Veerhuis in Varik, het was meer dan tien jaar geleden. En daar vond ik mijn tafel terug. En het erfgoed van Pieter.

Nadien konden we de verleiding van een vaartochtje met de kleine fietsveerpond, die 's zomers door twee vrijwillige gepensioneerde vrienden in de vaart wordt gehouden, niet weerstaan. Met prachtig uitzicht op Variks dikke toren en de machtige rivier, stroomde de inspiratie rijkelijk.

Afgelopen zondag de opening bijgewoond van Epidemia, de nieuwe expo van Atelier van Lieshout bij Piet Hein Eek in Eindhoven.

Een aantal jaren geleden is Ton werkzaam geweest op het Atelier in Rotterdam als bedrijfsleider. Niet alleen voor Ton, maar ook voor mij een interessante tijd, aangezien we mee konden maken hoe een groot internationaal kunstbedrijf werkt. Hilarische openingen bij Fons Welters, etentjes in aparte vorm, megatransporten van beelden over de snelweg, het installeren van beelden bij particulieren en overheden.

Het was toen voor Joep, the big boss, ook een heftige tijd, er speelden veel zakelijke beslommeringen. Zondag zag hij er opmerkelijk ontspannen, zongebruind en strak uit en dat was hij ook. Er was tijd en ruimte om bij te praten en hij vertelde dat enkele van de beelden die er nu te zien zijn door hemzelf zijn gemaakt van ....Japans rijstpapier! Join the club, zou ik zeggen, papier heeft mijn liefde ook, ik hou van de tederheid van papier. "De oude man" een beeld gekleurd met bloed, waardoor de papieren toplaag een leerlooierachtig patinee krijgt, is indrukwekkend. Door de doorzichtige textuur van het oppervlak zit er veel leven in, de gebruikelijke AVL polyester beelden zijn veel strakker en heftiger van kleur. Als antwoord op mijn opmerking dat ik zijn handwerk wel kan waarderen sprak daar weer de zakenman: te weinig geduld en te weinig tijd en een beeld van papier is niet te verkopen. Nou....daar ben ik niet zo zeker van, de oude Chinezen wisten al hoe papieren meubelen te conserveren en eeuwenlang te bewaren!

En nog een bewijs dat er geld te verdienen is met papier Joep, Ton en ik kochten immers deze middag een tekening van jou uit 2006: "de Man met de Traan" uit de serie Overheidsdienaren, voor mij van veel betekenis!

Maar goed, het is een klein onderdeel van de grote werken die bij AVL doorgaans verkocht worden. Evenals Piet Hein Eek met zijn expansiedrift bewonder ik de durf en de energie van de mannen enorm.

Menno Doornbos, voorheen baas van Link Art Company ( en ook nog enige tijd van Ton) is bij deze mannen goed op zijn plaats. Het is voor hem een heel zware tijd geweest maar als organisator van exposities van topkunstenaars bij Piet Hein kan hij zijn liefde voor de kunsten weer voor publiek vertalen.

Monobanda heeft opdracht de historische schuit die in de kelders van het museum te Utrecht ligt opgesteld onder de aandacht te brengen met hun multimediakunsten. Na een eerder door het museum zeer gewaardeerd kunstproject van Monobanda met kunstenaar Ruud Kuijer tijdens de museumnacht 2009 hebben het meisje en de vier mannen zoveel indruk gemaakt dat zij deze taak op zich hebben gekregen.

Art2b2 Ton Peterse zal in samenwerking de uitvoering technisch gaan ondersteunen.

Afgelopen week bezochten Ton en ik de stad Lille in Noord Frankrijk (foto's op Beeld september 2011)

Na een route via Antwerpen Modemuseum (was dicht, dus moeten nog terug evenals voor het MAS) en Middelheimpark met beelden van internationale kunstenaars naar de kust van Belgie (wat leeelijk, rijen met te hoge en smakeloze appartementengebouwen, een kustlijn verpest door geldbeluste bestuurders en projectontwikkelaars). In het meest zuidelijke De Panne vonden we nog wat strandgevoel terug.

Via Ieper waar vermogende kooplui zowel vroeger als nu de uitstraling van de stad bepalen. Een prachtige Lakenhal, nu museum, en een gerestaureerde kathedraal, waar de fotogeschiedenis van Engelse bombardementen de route laat zien van wederopbouw na de eerste wereldoorlog, (een zelfde verhaal als de na de tweede wereldoorlog herstelde Rotterdamse Laurenskerk).

Ton en ik genieten enorm van het doorzettingsvermogen en de bereidheid van betrokken stadsbewoners hun geliefde gebouwen te herstellen en vernieuwen.

Zeker in Lille was het een openbaring. De stad wisselt op kleine afstand Middeleeuwse straatjes, met in hun voegen hangende oude panden, af met moderne architectuur. Euralille, het door Rem Koolhaas en andere gerenommeerde architecten ontwikkelde HSL stationsgebied, tegenover historische panden uit de rijke textielgeschiedenis.

Wazemmes, een multiculturele wijk met een arme, maar vindingrijke bevolking. Door de gietijzeren Markthal en straatjes met Noordafrikaanse winkeltjes is het er levendig (met natuurlijk in de hoofdstraat van de wijk ook weer de ketens Zeeman, ik voelde me thuis, Kruidvat, Blokker).

De bemoeienis van Nederlandse ondernemers met de stad is opvallend. Midden in Wazemmes heeft bureau NOX uit Rotterdam een oude spinnerij omgetoverd tot cultuurhuis waar een hamman samen zit met theater en ateliers en ommuurde stadstuintjes buurtbewoners voorzien van wat extra vitamines.

Pas geopend ook Gare Saint Saveur. Een oud stationsgebied is nu aangepast en daar werden we verrast door een boeiende expo van een kunstenaar die bewegende installaties toonde van houten en metalen dieren. Bovendien een geweldig buitengebied en horeca voorziening, waar mijn kunstenaarshart sneller van klopte, er liggen daar zoveel mogelijkheden!

Wat wordt het met Alphen aan den Rijn? Er zit zeker liefde in de stad voor haar uitstraling, maar weinig samenhang in de ideeen. We weten wie of wat de stad was, maar er is nog steeds verwarring over de vraag wie of wat de stad in de toekomst wil worden.

Monobanda is op vrijdag 25 februari in de Kunstbijlage van de Volkskrant geinterviewd over hun nominatie voor het jaarlijkse Independent Game Festival in San Francisco (28 feb.-4 mrt.). Monobanda presenteert het spel Bohm, een zenervaring achter de knoppen!

Samen met de andere twee genomineerden: Stout Games en Vlambeer, alle afkomstig van de Hogeschool van de Kunsten Utrecht, zullen zij in de Amerikaanse stad hun nieuwste ontwikkelingen op artistiek gamegebied laten zien. Succes mensen en gefeliciteerd!

Ter gelegenheid van de kinderboekenweek van 7 t/m 17 oktober 2009 met als thema "Eten en snoepen" exposeerde illustratrice en grafisch ontwerpster Christine Thau in de Galerie. Zij toonde de originele tekeningen en ontwerpen van haar pas uitgekomen voorlees- en prentenboek "De Koelkast en het ware verhaal van een Knikkepeen". Een boek voor kinderen over een kromme wortel, die op haar weg door de koelkast een spannend avontuur beleeft.

Op 10 oktober werd de expositie geopend met een Buurtsoepfeest. Naar voorbeeld van een oud Frans volksfeest in een romantisch Frans dorpje, waar de bewoners elk jaar soep voor elkaar koken, nodigde de Galerie ouders en kinderen uit de wijk Gouwsluis uit hun favoriete soep te maken.

Op versierde buitentafels werd er van elkaar geproefd en recepten uitgewisseld. Voor de kids was er een springkussen, ze mochten geschminkt op de foto en konden grabbelen en luisteren naar Rudy van Hest die, nadat hij hen gelokt had met zijn klarinetspel, een stuk uit Christines boek voorlas.

Patrick van de Utrechtse band Pondertone zorgde ervoor dat het ons muzikaal aan niets ontbrak.

Met dank aan het VSB fonds, Jaap Bogert, Jaap van Vuuren, Karin en Teun de Jong, Maartje voor de schmink, buurtjes en vrienden, werd de kinderboekenweek waardig vertegenwoordigd en Christines expositie vrolijk geopend! (Zie foto's op Beeld)

Het boek is te bestellen via Christines website www.legumesinternationales.com

Van 9 mei t/m 31 mei 2009 in Galerie Beeldverhalen: Lobke van Aar met "Welkom bij de klantenservice".

"Al onze medewerkers zijn in gesprek, een ogenblik geduld alstublieft". Als bellende burger krijg je deze zin regelmatig te horen. Om er vervolgens achter te komen dat je in een oneindige telefonische wachtrij bent gezet. Wat doen ze aan de andere kant van de lijn? Worden we in dit circus niet gewoon voor de gek gehouden, op eigen kosten?
Illustrator Lobke van Aar (1982) illustreerde de frustratie van menigeen met haar project "Welkom bij de klantenservice". Bij Galerie Beeldverhalen toonde zij levensgrote prenten en de originele tekeningen. Ook ging haar animatie in premiere.

Met Lobke had Galerie Beeldverhalen weer een geweldig talent in huis. Een harde werker, ambitieus en enthousiast. Lobke heeft zich al stevig genesteld in illustratieland, voor NRC-Next maakt ze bij maatschappelijk redactionele artikelen heel eigen en aansprekende illustraties, het verzamelen waard! Haar afstudeerproject "Welkom bij de klantenservice" heeft een speciaal plekje in haar hart en ze was trots op de expo in onze galerie. Na onze opmerking dat de serie zich ook leuk in een animatiefilmpje zou kunnen manifesteren, liet ze er geen gras over groeien en was het filmpje er bij de tentoonstelling.

Website: www.lobkevanaar.nl

Voor de animatiefilm: www.welkombijdeklantenservice.nl

Zie foto's op de fotopagina van mei 2009.

Van 7 maart t/m 28 maart 2009 in Galerie Beeldverhalen: Jan Willem Campmans met  "Immer dynamisch".

Jan Willem: "Als de beschouwer waarden en ideeen in het werk kan herdefinieren, is dit vaak een aanleiding voor een interessante dialoog die inspireert tot nieuwe stappen in het proces. Stappen waarbij, voor mij persoonlijk, sociale betrokkenheid, communicatie, een muldisciplinaire instelling, toegankelijkheid en het artistiek innoveren van nieuwe digitale technieken, belangrijke uitgangspunten zijn".

Grote werken dit keer in de galerie, schilderijen, maar zo grafisch van opbouw dat het enorme tekeningen lijken, de lijn speelt een cruciale rol. Het thema "conflict"stelt vraag aan de beschouwer of wij onze kinderen liefdevol opvoeden tot kanonnenvoer. Of hoe speels is oorlogje spelen, hoe bullitproof onze opgroeiende jeugd.

Een van de werken werd zondagmiddag 15 maart gebruikt als achtergrond voor een demonstratie Wii painten voor een aantal tweede klasleerlingen Kunst van het Scalacollege uit Alphen. Jan Willem wist de jonge mensen te boeien met de spannende dingen die je met een Wii computer kunt doen op schildergebied: bodypainten, ontwerp vergroten en opslaan en er later andere werken mee samenstellen of het combineren van meerdere ontwerpen van verschillende makers, een nieuwe wereld openbaarde zich. Anders dan de gebruikelijke, waar de kunstenaar zijn  of haar eigen interpretaties op doek zet, op deze manier is er sprake van uitwisseling en samenwerking!

De Wii kwast is ontwikkeld door computergamebureau Monobanda uit Utrecht. (www.monobanda.nl)

Website Jan Willem: www.wlum.nl

Zie op fotopagina maart 2009.

Galerie Beeldverhalen is gevraagd voor een radiointerview, dat aanstaande 3 december wordt uitgezonden op Alphenstad Fm radio van 18.00 tot 19.00 uur. Een programma over kunst en cultuur, gemaakt door Bert Post.

De plannen van de Galerie, de geschiedenis van ons kunstleven en wat wij met de kunst willen bereiken zijn de onderwerpen die aan bod komen.

Ook te beluisteren op www.alphenstadfm.nl.

12 November jl. wint Monobanda bij name van Liselore Goedhart de Special Award voor haar afstudeerproject Fonn. Zij is opgeleid aan de Hoge School voor de Kunsten Utrecht in Design for Virtual Reality, Theatre and Games. Met de hulp van Erik Sluiters voor techniek en Matthijs Goedhart voor de muziek, wist zij zo'n intrigerend spel neer te zetten, dat het in den lande de aandacht van velen trok en zij het al meer dan eens heeft laten zien in musea en op beurzen.

Dit is het tweede jaar dat de Dutch Game Awards worden uitgereikt in de stad Amersfoort. De Dutch Game Awards zijn een erkenning van de creativiteit, het vakmanschap en zakelijk inzicht van Nederlandse gameontwikkelaars. Congratulations!

19 oktober 2008: Galerie Beeldverhalen aan de Gouwsluisseweg 89 te Alphen aan den Rijn, opent haar deuren. Initiatiefnemers Marianne Plomp en Ton Peterse, die ook in het pand wonen en werken, openen met een fototentoonstelling over de markante Alphense fietsenhandelaar Poedel van Dam, die vorig jaar overleed. Zijn hele leven heeft hij in het pand Gouwsluisseweg 89 gewoond en gewerkt, samen met echtgenote Alie. Hij was niet alleen fietsenhandelaar en reparateur, maar ook fietsenliefhebber. Hij haalde de meest knappe stunts uit op zijn bijzondere fietsen, ook samen met Alie, tot plezier van de Alphense bevolking. Zijn maatschappelijke betrokkenheid bij Alphen was groot, als hij het ergens niet mee eens was, klom hij in de pen en stelde zijn kritische noten op papier in dichtvorm. Galerie Beeldverhalen is wel een heel toepasselijke naam gebleken!

De tentoonstelling werd aangevuld met schilderijen van galeriehouder Marianne Plomp en Chris Nobels toonde een paar schitterend getekende portretten van de oude Poedel met zijn karakteristieke lange witte baard.

De tentoonstelling werd geopend door schrijfster Monique Rijven, oud Alphens journaliste. Zij juichte de opening van deze Galerie toe, voor Alphen weer een plek van artistieke en culturele activiteit!.

Dennis en Emilie Prevaes van circus Kokopelli gaven in de geest van Poedel en Alie een knappe show weg op hun eenwielerfietsen en knipten onder luid applaus het lint door.

Dit alles gefilmd door Gerrit Jan van Geen, die een topdag had, zoals hij zei. Heerlijk filmen voor Alphens analen op een plek die een bijzondre betekenis voor hem heeft, Poedel was zijn goede vriend.

(Zie foto's oktober 2008 op Beeld).

Aansluitend de eerste officiele expositie in de galerie: Tim de Groot met "Silhouetten". Van 1 november t/m 21 november 2008.

"Silhouetten", een tentoonstelling met strip, cartoon en animatiefilmpjes.

Tim, een 23 jarige student aan de kunstacademie van Zwolle, is geboren in Alphen aan den Rijn en woont in Amsterdam. Zijn afstudeerrichting is illustratie, maar hij werkt ook regelmatig met animatie en film. Tims werk geeft zijn kritische en ietwat cynische kijk op de maatschappij weer. De verhalen/boodschappen die hij overbrengt ontstaan vaak uit persoonlijke belevenissen en gaan altijd gepaard met humor en een rijke fantasie.

Tim is er trots op een werk verkocht te hebben, een van zijn weinige schilderijen. En dat aan een vroegere lerares van zijn middelbare school, een plek waar hij volgens eigen zeggen niet deugde, maar waar in reactie daarop de lerares constateerde dat hij zich geweldig had ontwikkeld.

Oude en nieuwe vrienden, buurt- en stadsgenoten, allen die een kijkje kwamen nemen of op de vrolijke openingsborrel aanwezig waren, gingen met een lach op het gezicht huiswaarts. Tim weet iedereen te treffen met zijn scherpe humor!

(Zie foto's op Beeld november 2008.)

 Website Tim: www.studiomittens.com